Մասնակցում ենք հայոց լեզվի ֆլեշմոբին

Այսօր մայրիկիս հետ մասնակցեցի հայոց լեզվի ֆլեշմոբին։

20191113_224505

20191113_224616

Dialog

Mark: How did you spend your autumn holidays?

Tigran: Ooo, not so good, I was ill.

Mark:  What did you do?

Tigran: I played with Lego, read a book, watched cartoons.

Mark: Did you go to the park?

Tigran: No, I didn’t, but I went to the village “Bujakan ” with my family.  The village was very beautiful. We had a fantastic time.

20191027_161417

Русский язык

Осень

Осенью падают листья, садовники собирают урожай, птицы летят в жаркие страны, например, в Африку. Часто идут  дожди, животные собирают запасы на зиму, медведи готовятся к зимней  спячке.

 

Աշնանային ընթերցանություն

emil 3 kazm.cdr

Աշնանային արձակուրդի ընթացքում սկսել եմ կարդալ Աստրիդ Լինդգրենի
«Կեցցե՛ Լյոնեբերգացի էմիլը» գիրքը։ Ես այն դեռ շարունակում եմ կարդալ։

Էմիլը հնարամիտ և ուրախ տղա է։ Նա անվերջ չարաճճիություններ է անում և ցանկացած իրավիճակից փորձում է ելք գտնել։
Նրա հայրիկը շատ խիստ է, ջղային և անիմաստ տեղը Էմիլի վրա բարկանում է և անընդհատ պատժում նրան։
Էմիլի մայրիկը բարի է, հոգատար։ Նա իր տետրերում ամեն անգամ գրում էր
Էմիլի չարաճճիությունների մասին։
Ալֆրեդը նրանց բատրակն է։ Նա Էմիլին շատ է սիրում և մի օր նրա համար փայտից թվանք է սարքում։
Ինձ շատ դուր է եկել այս գիրքը, և ես հաճույքով կարդում եմ
այն։

Ինձ դուր եկավ այն հատվածը, որ Էմիլը երեք անգամ քաջաբար փորձեց
հանել Լինայի ցավող սեղանատամը։ Հատկապես ծիծաղելի էր,
երբ Էմիլը առաջարկեց Լինային ատամից կախված թելը կապել տանիքի
մեխից և ցատկել տանիքից ներքև՝ ծղոտի դեզի մեջ։
Սիրելի՛ ընկերներ , եթե դուք ուզում եք կարդալուց մի լավ ծիծաղել, ապա այս գիրքը ձեզ համար է։ Կարդացե՛ք «Կեցցե՛ Լյոնեբերգացի Էմիլը» գիրքը և զվարճացեք ։

ՈՒսումնական աշուն նախագիծ։ Ճամփորդություն դեպի Բուժական գյուղ

Արձակուրդի ժամանակ ես վատառողջ էի, այդ պատճառով հասցրել ենք գնալ միայն մի  ճամփորդության։ Մենք ընտանիքով գնացինք Բուժական գյուղ։ Նախապես նայեցի քարտեզը, մեր տնից մինչև Բուժական գյուղ հեռավորությունը կազմում է 38.8 կմ։

Capture

Բուժական գյուղը գտնվում է  Կոտայքի մարզում, մարզկենտրոնից 34 կմ հարավ-արևմուտք, Ծաղկունյաց լեռների հարավային լանջին։ Երեք կողմից անտառապատ, ծաղկափթիթ լեռներ ու բլրաշարքեր են։ Գյուղի պատմական անունը Բաբաքշի է։

Պատմում են, իբր շրջգործկոմի նախագահ Մեսրոպ Իսահակյանը մի անգամ Երևանից ձիով տեղափոխվելիս տեղատարափի տակ է ընկնում ու հազիվ իրեն գցում է այստեղ: Գիշերը լուսացնում է տաք թոնրի շուրթին՝ տենդի մեջ զառանցելով: Իսկ առավոտը ողջ-առողջ գյուղամեջ է դուրս գալիս: Այդ օրվանից քարտուղարը հրամայում է շրջաբերականների ու գրությունների վրա Բաբաքշի օտարամուտ անվան փոխարեն գրել Բուժական:

Սովետական կարգերից առաջ Բաբաքշին թուրքաբնակ էր: Շատ հնում, իհարկե հայերն են ապրել այստեղ: Սա Նիգ գավառի ամենածաղկուն մասն էր` իր հռչակավոր վանքերով:

Այս անգամ մենք վանքի մոտ չգնացինք, որովհետև գարնանն էինք այնտեղ եղել, գնացինք ձորի հատվածը։ Բնությունը շատ գեղեցիկ էր ,ամենուրեք գեղեցիկ ծառեր և սարեր կային։

This slideshow requires JavaScript.

Այնտեղ մենք տեսանք արածող կովեր,

20191027_14382620191027_143736

քայլելով սարից իջանք ձորը և տեսանք մի փոքրիկ գետակ,որը հոսում էր։

20191027_15193020191027_14495520191027_145122

Ես տեսա, որ մի թիթեռ ընկել էր ջրի մեջ և չէր կարողանում դուրս գալ, քանի որ նա ինձնից հեռու չէր ես նրան հանեցի ջրից և դրեցի ծառի վրա, բայց նա թռավ նստեց հորաքրոջս գլխին իսկ հետո թռավ գնաց։

20191027_145055

Մենք տեսանք նաև մասրենիներ,

20191027_14493520191027_143854

տեսանք շատ գեղեցիկ միայնակ ծառեր։

20191027_16120320191027_14430020191027_143628

Գետնին թափված էին լիքը չոր տերևներ, որոնք հավես խշխշում էին մեր ոտքերի տակ և մենք դրանցով տերևի անձրև արեցինք։

This slideshow requires JavaScript.

Եղբորս հետ լիքը մորեխներ բռնեցինք, ուսումնասիրեցինք իսկ հետո բաց թողեցինք։

20191027_14581420191027_145839

Հետո հանգստացանք այս ծառի տակ:

20191027_150431

Իսկ այս քարը մեզ համար օգտագործեցինք որպես սեղան և ճաշեցինք։

20191027_15221020191027_152153

Գյուղացիների տների կողքով անցնելիս տեսանք լիքը կաղամբի դաշտեր և պտղատու ծառեր։

Միակ բացասական բանը, որ ամեն անգամ նկատում եմ, քարուքանդ եղած ճանապարհն է, մեքենայով այդ ճանապարհն անցնելիս կարծես «ՈՒրախ գնացքներ»կառուսելը նստած լինեմ։

Բուժականից երկու-երեք կիլոմետր հյուսիս, լեռնալանջի անտառում մինչև հիմա էլ մնում է Թեղենյաց հազարամյա վանքը: Պատերն ու գմբեթը կիսաքանդ են, բայց կանգուն մնացած սյուներն ու խոյակները ցույց են տալիս, թե որքան գեղեցիկ է այն եղել: Թեղենյաց վանքում եղել ենք գարնանը, ներկայացնում եմ այդ նկարները։

This slideshow requires JavaScript.